Smar do zacisków hamulcowych – dobór i stosowanie

Smar do zacisków hamulcowych zmniejsza tarcie prowadników, chroni metal przed korozją i pomaga zapobiegać piskom. Nie istnieje jednak jeden środek właściwy do całego zacisku. Innego preparatu wymagają sworznie pod gumową osłoną, innego metalowe punkty podparcia klocka, a jeszcze innego montaż tłoczka i uszczelnień. Błąd może spowodować puchnięcie gumy, zacięcie zacisku lub zabrudzenie okładziny.

Dlaczego zacisk potrzebuje smarowania?

Pływający zacisk musi swobodnie przesuwać się po prowadnikach, aby oba klocki dociskały tarczę równomiernie i cofały się po zwolnieniu pedału. Woda, sól, pył i ciepło powodują korozję oraz wysychanie smaru. Skutkiem są przegrzane koło, nierówne zużycie klocków lub ściąganie pojazdu. Smar nie naprawi uszkodzonych części.

Prowadniki pod gumową osłoną

Do sworzni wybiera się smar do prowadników, odporny na wodę i temperaturę oraz zgodny z gumą osłony. Wzorcowym przykładem jest MOLYKOTE G-3407: smar PAG, NLGI 2, zagęszczony kompleksem litu, pracujący od −40°C do +200°C i przeznaczony do metalowych prowadników hamulca. Zwykły smar litowy, mineralny, miedziany lub grafitowy nie powinien trafiać pod osłonę bez potwierdzenia zgodności. Może zwiększyć objętość gumy, zgęstnieć albo utrudnić powrót zacisku.

Punkty styku klocków i pasta przeciw piskom

Na oczyszczone metalowe miejsca, w których uszy klocka opierają się o jarzmo, nakłada się bardzo cienką warstwę pasty ceramicznej, bezmetalowej lub innego produktu dopuszczonego przez producenta hamulca. Można ją nanieść także na wskazane miejsca tylnej płytki. Nie wolno smarować okładziny, tarczy ani wnętrza bębna. Nadmiar zbiera pył i może przedostać się na powierzchnię cierną.

Pasta miedziana dobrze chroni połączenia metal–metal przed zapieczeniem i wysoką temperaturą. MOLYKOTE CU-7439 Plus jest przeznaczony między innymi do hamulców tarczowych, krzywek, prowadnic i śrub. Przy aluminium, ABS lub zakazie miedzi bezpieczniejsza bywa pasta bezmetalowa. O miejscu aplikacji zawsze rozstrzyga dokumentacja pojazdu, nie sam napis „do hamulców” na opakowaniu.

Tłoczek, uszczelnienie i płyn hamulcowy

Uszczelki tłoczka mają kontakt z płynem hamulcowym DOT albo olejem mineralnym w wybranych układach rowerowych. Przy składaniu używa się tylko płynu montażowego lub smaru zatwierdzonego dla danego elastomeru i medium. Nie należy wciskać uniwersalnej pasty pod uszczelkę ani mieszać płynu DOT z olejem mineralnym. Smar pod osłoną nie może służyć do maskowania korozji tłoczka.

Jak wykonać serwis?

Zdemontuj zacisk zgodnie z instrukcją pojazdu i zabezpiecz przewód przed naprężeniem. Usuń stary smar, rdzę i pył środkiem do hamulców. Obejrzyj sworznie, gniazda, osłony i uszczelnienia; uszkodzone części wymień. Nałóż małą, równą ilość właściwego produktu. Prowadnik powinien przesuwać się lekko, bez efektu sprężyny powodowanego nadmiarem smaru lub uwięzionym powietrzem.

Śruby dokręć momentem podanym przez producenta. Nie smaruj gwintu, jeżeli procedura przewiduje montaż na sucho lub klej do gwintów, ponieważ smar zmienia napięcie śruby. Po złożeniu oczyść tarczę, sprawdź swobodę koła i kilkakrotnie uruchom hamulec przed jazdą. W samochodzie wykonaj próbę z małą prędkością. Układ hamulcowy odpowiada za bezpieczeństwo; przy braku doświadczenia serwis należy powierzyć mechanikowi.

Najważniejsza zasada: prowadnik, jarzmo, tylna płytka klocka i uszczelka tłoczka są czterema różnymi zastosowaniami. Dobieraj preparat do miejsca, materiału osłony oraz instrukcji producenta, a nie wyłącznie do maksymalnej temperatury podanej na etykiecie.