smar do przegubów drążków kierowniczych pojazdów
MOLYKOTE PG-75 to specjalistyczny smar plastyczny do odpowiednich skojarzeń tworzywo–metal i tworzywo–tworzywo. Producent wymienia wśród zastosowań przeguby drążków kierowniczych pojazdów, mechanizmy linek sterujących, lekkie przekładnie i napędy elektromechaniczne. Poniższy opis wyjaśnia budowę, dane produktu, możliwości i ograniczenia jego stosowania. Jest to materiał techniczny, a nie zezwolenie na ingerencję w fabrycznie zamknięty lub uszkodzony element układu kierowniczego.
1. Charakterystyka i przeznaczenie produktu
MOLYKOTE PG-75 należy do grupy smarów specjalistycznych projektowanych z myślą o współpracy powierzchni wykonanych z materiałów o różnych właściwościach tribologicznych. Smar ma ograniczać tarcie, wspierać płynność niewielkich przemieszczeń i utrzymywać film smarny tam, gdzie ruch jest powolny lub umiarkowanie szybki, a obciążenia odpowiadają założeniom konstrukcyjnym. Jego przydatność nie wynika wyłącznie z nazwy „samochodowy”, lecz z dopasowania właściwości oleju bazowego, zagęszczacza i dodatków do konkretnego układu.
Dokumentacja DuPont wskazuje wprost przeguby drążków kierowniczych pojazdów, ale nie opisuje preparatu jako uniwersalnego smaru do wszystkich przegubów kulowych i całego zawieszenia. Mechanizmy o wysokich naciskach, szybko obracające się łożyska, przeguby napędowe oraz elementy wymagające specjalnego homologowanego środka mogą mieć odmienne potrzeby. W praktyce ważniejsza od popularnego określenia zastosowania jest zgodność produktu z wymaganiami producenta pojazdu i materiałami części.
2. Nazwy handlowe i oznaczenia spotykane na rynku
W kartach produktu można znaleźć nazwy MOLYKOTE PG-75, MOLYKOTE PG 75, MOLYKOTE PG-75 High Performance Grease oraz MOLYKOTE PG-75 Plastislip Grease. Są to zapisy odnoszące się do tej rodziny środka smarnego; nazwa na aktualnym opakowaniu i dokumentacja konkretnej dostawy pozostają rozstrzygające. Określenia opisowe, takie jak „smar do tworzyw sztucznych”, „smar do drążków kierowniczych” lub „smar do mechanizmów samochodowych”, nie są odrębnymi gatunkami produktu.
Starsze materiały handlowe mogą łączyć markę MOLYKOTE z dawnymi nazwami grup kapitałowych, w tym Dow Corning. Nie jest to dowód zmiany składu konkretnej partii ani upoważnienie do przypisywania PG-75 każdej historycznej receptury. Przy zakupie i zamianie materiału należy porównywać pełne oznaczenie, aktualną kartę techniczną i instrukcję danego urządzenia, a nie jedynie podobieństwo nazwy lub koloru.
3. Budowa przegubu drążka kierowniczego
Przegub drążka kierowniczego przenosi siły sterujące i umożliwia zmianę kąta między elementami układu, gdy koło skręca oraz porusza się względem nadwozia. W typowym rozwiązaniu spotyka się sworzeń z powierzchnią kulistą, gniazdo lub wkładkę ślizgową, obudowę, uszczelnienie i osłonę przeciwpyłową. Wkładka może być wykonana z tworzywa o odpowiedniej wytrzymałości i niskim tarciu, a ruch między kulą i gniazdem ma charakter niewielkich obrotów oraz wychyleń.
Obecność elementów polimerowych sprawia, że wymagana jest nie tylko ochrona metalowej kuli, lecz także odpowiednia współpraca smaru z tworzywem i gumą. Nawet jeśli dany produkt ogranicza tarcie w badaniu laboratoryjnym, niewłaściwa chemicznie formulacja może zmienić wymiary lub własności wkładki. Dlatego dobór obejmuje całą parę materiałową i jej rzeczywistą geometrię, a nie sam stopień lepkości preparatu.
4. Co smar powinien robić w przegubie kierowniczym
Właściwie dobrany smar powinien zmniejszać opór ruchu przy zmianie kierunku skrętu, ograniczać miejscowe zużywanie powierzchni oraz zachowywać powtarzalną konsystencję przez przewidziany okres eksploatacji. W przegubie istotne są zarówno moment rozpoczęcia ruchu po postoju, jak i płynność krótkich wychyleń. Zbyt duże tarcie statyczne może utrudnić precyzyjną pracę zespołu, natomiast zbyt mała odporność na przemieszczanie może sprzyjać wypieraniu smaru z obszaru współpracy.
Smar nie jest jednak elementem nośnym zastępującym metal, wkładkę czy prawidłowe pasowanie. Nie usuwa luzów powstałych na skutek zużycia, nie naprawia pękniętej obudowy i nie przywraca wytrzymałości skorodowanemu sworzniowi. Bezpieczeństwo układu kierowniczego wymaga, by przy podejrzeniu zużycia ocenić mechanizm zgodnie z procedurą serwisową i w razie potrzeby wymienić element.
5. Skład: olej mineralny, PAO i zagęszczacz litowy
Według aktualnej karty technicznej baza smaru PG-75 obejmuje olej mineralny i polialfaolefinę, czyli PAO. Dlatego określenie „mineralno-syntetyczny” opisuje go trafniej niż bezwarunkowe „w pełni syntetyczny”. PAO bywa wykorzystywane do poprawy zachowania środków smarnych w szerszym zakresie temperatur, a składnik mineralny współtworzy charakterystykę lepkościową i smarującą całej formulacji.
Strukturę smaru tworzy mydło litowe, zatrzymujące część oleju w postaci plastycznej i ułatwiające pozostawanie produktu w strefie kontaktu. Karta producenta wspomina też o stałych składnikach smarnych, nie podając w udostępnionej tabeli pełnej ich identyfikacji. Nie należy więc samodzielnie przypisywać produktowi dwusiarczku molibdenu, grafitu lub PTFE. DuPont wskazuje, że PTFE i związki PFAS nie są celowo dodawane do tej formulacji.
6. Dane katalogowe MOLYKOTE PG-75
Wartości w poniższej tabeli są wartościami typowymi podanymi przez DuPont. Nie stanowią specyfikacji gwarantowanej dla każdej partii, a wyniki badań laboratoryjnych nie mogą być bezpośrednio przenoszone na nośność przegubu w samochodzie. W dokumentacji internetowej producent zaokrągla czasem lepkość do około 30 mm²/s, podczas gdy szczegółowa karta TDS podaje 32 mm²/s przy 40°C; w tabeli użyto wartości z TDS.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Barwa | beżowa |
| Olej bazowy | olej mineralny oraz polialfaolefina (PAO) |
| Zagęszczacz | mydło litowe |
| Pozostałe składniki | stałe składniki smarne, bez podanego pełnego składu |
| Konsystencja, DIN 51818 | około NLGI 2 |
| Penetracja po ugniataniu, ISO 2137 | 270–300 (0,1 mm) |
| Gęstość w 20°C, ISO 2811 | 0,86 g/ml |
| Lepkość oleju bazowego w 40°C, DIN 51562 | 32 mm²/s |
| Zakres temperatur użytkowania | od −40°C do +130°C |
| Temperatura kroplenia, ISO 2176 | powyżej 190°C |
| Moment początkowy w −30°C, ASTM D1478 | 0,222 N·m |
| Moment po 20 minutach w −30°C, ASTM D1478 | 0,036 N·m |
| Ciśnienie płynięcia w −20°C, DIN 51805 | 280 mbar |
| Obciążenie zespawania, DIN 51350 cz. 4 | 1300 N |
| Skaza zużycia przy 400 N, DIN 51350 cz. 5 | 0,8 mm |
| Współczynnik tarcia stal–POM w opisanej próbie | 0,02 |
| Korozja, DIN 51802 | stopień 1–2 |
| Oddzielanie oleju, DIN 51817 | 4,8% |
| Wyciek oleju, 24 h / 100°C, CTM 0033A | 3,3% |
| Odparowanie oleju, 24 h / 100°C, CTM 0033A | 0,0% |
| Trwałość magazynowa w oryginalnym zamkniętym opakowaniu | 60 miesięcy od produkcji w temperaturze do 35°C |
7. Znaczenie klasy konsystencji NLGI 2
NLGI jest skalą opisującą konsystencję smaru, a nie jego lepkość olejową ani dopuszczalny nacisk w węźle tarcia. PG-75 ma konsystencję około NLGI 2 oraz penetrację po ugniataniu 270–300 jednostek po 0,1 mm według procedury badawczej. Oznacza to materiał plastyczny, który można dozować typowymi narzędziami, a jednocześnie ma zachowywać się inaczej niż olej swobodnie spływający z powierzchni.
Dwa środki oznaczone tą samą klasą NLGI mogą różnić się bazą olejową, dodatkami, zachowaniem w niskiej temperaturze i wpływem na uszczelnienia. Samo porównanie „NLGI 2 do NLGI 2” nie daje zatem podstaw do automatycznej zamiany smaru w przegubie. Ważna pozostaje też ilość wprowadzona do gniazda: nadmiar może powodować dodatkowe opory, a niedobór pozostawiać obszary bez wystarczającej warstwy smarnej.
8. Lepkość oleju bazowego a warstwa smarna
Lepkość kinematyczna oleju bazowego przy 40°C wynosi typowo 32 mm²/s. Parametr ten opisuje zachowanie samej fazy olejowej w określonych warunkach temperatury, a nie całego smaru jako mieszaniny. Przy ruchu ślizgowym olej uczestniczy w tworzeniu filmu rozdzielającego powierzchnie. W połączeniach o małej prędkości film może okresowo być bardzo cienki, co zwiększa znaczenie chemii dodatków i prawidłowego przygotowania powierzchni.
W przegubie drążka kierowniczego ruch jest przerywany i odwracalny. W miejscu styku zmieniają się naciski, lokalna prędkość i rozkład preparatu. W praktyce testuje się więc nie tylko tarcie w ustalonym ruchu, ale także początkowy opór po dłuższym postoju, efekt kolejnych nawrotów oraz stabilność parametrów po cyklach temperatury. Właściwości samego oleju nie zastępują takiej oceny układu.
9. Zakres temperatur od −40°C do +130°C
Deklarowany przez DuPont zakres temperatur użytkowania PG-75 wynosi od −40°C do +130°C. Dolna granica jest ważna dla mechanizmów samochodowych narażonych na zimowy rozruch i wydłużony postój na mrozie. W takich okolicznościach rośnie opór przepływu oleju, a niektóre tworzywa i elastomery zmieniają sztywność. Nawet przy smarze dopuszczonym do niskiej temperatury trzeba zweryfikować cały zespół, w tym siłę niezbędną do poruszenia mechanizmu.
Górna granica oznacza temperaturę pracy deklarowaną dla produktu, a nie dowolny dopuszczalny kontakt z gorącą powierzchnią. Temperatura kroplenia przekraczająca 190°C jest wynikiem odrębnego testu konsystencji i nie powinna być interpretowana jako dopuszczenie ciągłej pracy przy 190°C. Nagrzewanie osłon, wkładek i obudowy może ograniczać zastosowanie dużo wcześniej niż sam olej lub zagęszczacz.
10. Badania zachowania na zimno
W teście niskotemperaturowym ASTM D1478 przy −30°C podano moment początkowy 0,222 N·m oraz moment po 20 minutach 0,036 N·m. Taka różnica pokazuje, dlaczego moment pierwszego uruchomienia trzeba odróżnić od oporu podczas ustalonej pracy w konkretnym aparacie badawczym. Nie są to jednak momenty skrętu kierownicy ani normatywne wartości dla przegubu w pojeździe.
Dodatkowy wskaźnik płynięcia według DIN 51805 w −20°C wynosi typowo 280 mbar. Parametr dotyczy metody pomiaru zdolności przetłaczania i nie oznacza maksymalnego ciśnienia dozwolonego w instalacji smarowniczej. Przy niskiej temperaturze szczególne znaczenie mają długość i średnica przewodów, zdolność pompy do podawania oraz dopasowanie dozownika. W układach zamkniętych, fabrycznie napełnionych, zwykle nie wykonuje się takiego dosmarowywania.
11. Współczynnik tarcia i jego ograniczenia
W karcie TDS podano współczynnik tarcia około 0,02 dla stalowej kulki o średnicy 12,7 mm na powierzchni POM, przy obciążeniu 5 N, prędkości 10 cm/s i czasie próby 24 godziny. To bardzo konkretny eksperyment, pomocny przy ocenie potencjału poślizgowego produktu w skojarzeniu stal–tworzywo. Nie jest to uniwersalny współczynnik tarcia dla każdej tulei, wszystkich stopów stali ani dowolnej temperatury.
Zmiana materiału na poliamid, inny gatunek polioksymetylenu, kompozyt z włóknem szklanym lub tworzywo o odmiennej chropowatości może zmienić wynik. Wpływ mają również siła docisku, geometria, zawartość wilgoci w polimerze i czas przebywania smaru w kontakcie. Dla przegubu układu kierowniczego najbardziej miarodajne są badania całego zespołu prowadzone według wymagań producenta części.
12. Nośność i ochrona przed zużyciem
Badanie czterokulowe według DIN 51350 wskazuje obciążenie zespawania 1300 N oraz średnicę skazy zużycia 0,8 mm przy obciążeniu testowym 400 N. Są to wskaźniki porównawcze opisujące zachowanie środka w standaryzowanym węźle laboratoryjnym. Nie określają maksymalnego obciążenia osi samochodu ani siły, którą może bezpiecznie przenosić sworzeń drążka kierowniczego.
W konstrukcji rzeczywistej o trwałości decydują wymiary kuli, naciski jednostkowe, materiał wkładki, stan osłony, drgania, korozja i przebieg obciążeń zmęczeniowych. Smar trzeba traktować jako jeden z czynników eksploatacyjnych. Jeśli producent przegubu wymaga środka o szczególnej odporności na duże naciski lub określonej homologacji, konieczne jest spełnienie tego wymagania, nawet gdy inny smar posiada korzystne dane z testów czterokulowych.
13. Ochrona przed korozją i oddzielanie oleju
Wskaźnik ochrony przeciwkorozyjnej podany w TDS wynosi 1–2 w badaniu DIN 51802. Wynik ten ma sens w kontekście zastosowanej metody i nie jest równoznaczny z gwarancją odporności dowolnego przegubu na wieloletnie działanie solanki drogowej. Skuteczność zabezpieczenia zależy równocześnie od szczelności osłony, jakości jej mocowania i obecności wody lub zanieczyszczeń pod gumą.
DuPont podaje w badaniu DIN 51817 oddzielanie oleju na poziomie 4,8%, a w próbie wewnętrznej przy 100°C przez 24 godziny wyciek oleju 3,3% i odparowanie 0,0%. Te wartości obrazują zachowanie produktu w określonych metodach, nie tempo jego utraty z przegubu pojazdu. Należy unikać uproszczenia, że brak odparowania podczas jednej próby laboratoryjnej oznacza brak starzenia środka przez wszystkie lata eksploatacji.
14. Zgodność z tworzywami sztucznymi
Producent podkreśla kompatybilność PG-75 z wieloma tworzywami, ale jednocześnie wymaga sprawdzenia konkretnego gatunku materiału. Dla wkładek ślizgowych istotne są pęcznienie, skurcz, tworzenie pęknięć naprężeniowych oraz zmiana twardości i wytrzymałości. Szczególnie w elementach cienkościennych niekorzystne zmiany mogą wystąpić mimo tego, że powierzchnia po krótkim kontakcie wygląda niezmieniona.
Badanie zgodności powinno obejmować rzeczywistą temperaturę, czas kontaktu i stan naprężeń wkładki po montażu. Warto porównać wymiary, masę i wygląd próbki przed oraz po ekspozycji, a następnie sprawdzić funkcję gotowego mechanizmu. Deklaracja „smar do plastiku” stanowi przesłankę do testów, ale nie potwierdza automatycznie zgodności ze wszystkimi odmianami POM, PA, ABS, PC czy tworzywami wzmacnianymi dodatkami.
15. Guma, osłony przegubów i elastomery
W układzie kierowniczym osłona przeciwpyłowa chroni gniazdo przed wodą i materiałem ściernym. Jej szczelność jest równie istotna jak dobór smaru. PG-75 jest według producenta zgodny z wieloma elastomerami, jednak nie ze wszystkimi. Składy mieszanek gumowych różnią się dodatkami, stopniem usieciowania i odpornością na węglowodorowe oleje bazowe. Nie należy zakładać, że każdy element oznaczony potocznie jako „guma” będzie zachowywał swoje właściwości przez cały czas kontaktu.
Weryfikacja powinna objąć zmianę objętości, twardości i odkształcenia trwałego oraz możliwość pęknięć po długim kontakcie. Przy elastomerach takich jak EPDM kompatybilność z olejami węglowodorowymi wymaga szczególnego potwierdzenia u producenta uszczelnienia. Wymiana samego środka smarnego nie jest rozwiązaniem, gdy osłona została przecięta, sparciała lub utraciła zacisk na obudowie.
16. Tarcie statyczne, stick-slip i powtarzalność skrętu
Krótki ruch wahadłowy typowy dla niektórych połączeń ślizgowych sprzyja zjawisku różnicy między tarciem statycznym a tarciem w ruchu. Jeśli opór przed ruszeniem jest dużo większy niż podczas przemieszczenia, pojawia się możliwość ruchu skokowego nazywanego stick-slip. Odpowiedni środek smarny może ograniczać ten efekt, ale równie ważne są geometria i sprężystość wkładki oraz czystość powierzchni.
Przy kwalifikacji smaru warto rejestrować siłę uruchomienia po postoju, moment oporu w obu kierunkach i powtarzalność kolejnych cykli. W pojazdach wyniki trzeba interpretować razem z konstrukcją układu kierowniczego i jego wymaganiami bezpieczeństwa. Wyczuwalne zacinanie kierownicy nie powinno być leczone przez przypadkowe wprowadzenie dodatkowego smaru do nieznanego przegubu; najpierw konieczna jest diagnoza przyczyny mechanicznej.
17. Zastosowanie w końcówkach drążków kierowniczych
Końcówka drążka kierowniczego łączy mechanizm kierowniczy ze zwrotnicą i często zawiera przegub kulowy. Jeśli dany model jest zaprojektowany z wkładką ślizgową i określonym smarem fabrycznym, cechy PG-75 mogą być istotne podczas projektowania lub kwalifikowania środka przez producenta części. Potencjalna korzyść wiąże się z poślizgiem na odpowiedniej parze materiałowej, niską temperaturą startu i współpracą z uszczelnieniem.
W zdecydowanej części nowoczesnych zespołów samochodowych użytkownik nie ma podstaw, aby samodzielnie otwierać przegub lub wstrzykiwać niezweryfikowany preparat pod osłonę. Nawet niewielka zmiana wypełnienia może wpłynąć na ciśnienie wewnętrzne, zachowanie uszczelnienia i ruch kuli. Decydują zalecenia producenta końcówki oraz procedura serwisowa pojazdu, w tym sposób postępowania z elementem uszkodzonym.
18. Przeguby wewnętrzne i inne połączenia układu
Wewnętrzny przegub drążka kierowniczego może mieć inną konstrukcję, zakres wychyleń i sposób ochrony przed zanieczyszczeniami niż końcówka zewnętrzna. Dlatego nawet zastosowanie PG-75 przez producenta jednego zespołu nie dowodzi, że ten sam środek jest prawidłowy w drugim. Wiele przekładni kierowniczych ma ponadto odrębne smarowanie listwy, zębów i łożysk, dla których wymagania mogą być zupełnie inne.
Nie należy utożsamiać drążków kierowniczych z przegubami homokinetycznymi wałów napędowych ani ze wszystkimi sworzniami zawieszenia. Inne są prędkości, naciski i reżimy pracy. Produkt dobiera się do określonego punktu smarowania, nie do ogólnej kategorii „samochód”. Ta zasada zapobiega powielaniu nieprawidłowych zamienników opartych tylko na reklamowym określeniu zastosowania.
19. Linki sterujące, cięgna i prowadnice
PG-75 jest wymieniany również do odpowiednich linek sterujących. W takim układzie może dochodzić do kontaktu metalu z tuleją lub prowadzeniem polimerowym, a tarcie zależy od długości pancerza i promienia gięcia. Ruch bywa krótki i często odwracany, dlatego liczy się płynność zarówno przy rozpoczęciu pracy, jak i po wielokrotnych cyklach. Zakres smarowania ustala producent konkretnego zespołu.
Niektóre nowoczesne linki zawierają fabryczne warstwy poślizgowe i nie przewidują dosmarowywania. Wprowadzenie nieprzeznaczonego do nich smaru mogłoby pogorszyć działanie lub gromadzić brud. Dotyczy to także prowadnic mechanizmów szyb i szyberdachów: preparat powinien trafić do właściwej strefy kontaktu, bez zanieczyszczania szyb, pasów napędowych czy powierzchni wymagających innego środka.
20. Przygotowanie powierzchni przed smarowaniem
Producent zaleca oczyszczenie punktów kontaktu. W zastosowaniach produkcyjnych oznacza to usunięcie zanieczyszczeń procesowych, resztek niezgodnych środków oraz odpowiednią kontrolę stanu materiałów. Środek czyszczący należy dobrać także do tworzywa i elastomerów; agresywny rozpuszczalnik może uszkodzić element szybciej niż sam niewłaściwy smar. Powierzchnia powinna być sucha i przygotowana zgodnie z wymaganiami procesu.
W serwisie pojazdów procedura czyszczenia zależy od możliwości bezpiecznego demontażu przewidzianych przez producenta. Fabrycznie nierozbieralnych przegubów nie należy rozszczelniać wyłącznie po to, aby zmienić smar. Jeśli konstrukcja ma odpowiedni punkt obsługowy, należy zastosować instrukcję dotyczącą rodzaju preparatu, ilości, metody podania i kontroli po pracy.
21. Metody nakładania i dozowanie
Karta techniczna wymienia pędzel, szpatułkę, smarownicę i urządzenia automatyczne. Metoda musi odpowiadać geometrii węzła oraz potrzebnej powtarzalności dawki. Podczas produkcji korzystne może być odmierzanie masy porcji i ocena równomierności pokrycia, aby unikać obszarów suchych oraz nadmiernego gromadzenia się smaru poza strefą tarcia.
DuPont dopuszcza możliwość podawania PG-75 przez centralny system smarowania i zaleca odciążenie ciśnienia urządzeń dozujących podczas dłuższych przerw. Informacja ta nie oznacza, że każdy układ centralnego smarowania i każdy przewód będzie odpowiedni. Weryfikacji wymagają wydajność, długość linii, temperatura, charakterystyka pompy i wymagania producenta instalacji. Nie wolno przenosić tej ogólnej wskazówki na zamknięty przegub samochodowy bez zatwierdzonego punktu smarowania.
22. Dlaczego nie należy mieszać PG-75 z innymi smarami
Dokumentacja DuPont zaleca, aby PG-75 nie mieszać z innymi smarami. Dotyczy to także sytuacji, w których dwa środki mają zagęszczacz litowy. Zgodność samych rodzin zagęszczaczy nie dowodzi zgodności wszystkich olejów, dodatków i składników stałych. Mieszanina może wykazywać inną strukturę, większe wydzielanie oleju albo niepożądane zmiany konsystencji.
Podczas kwalifikowanej zmiany produktu należy opracować sposób usunięcia poprzedniego środka i potwierdzić, że czyszczenie nie naruszy materiałów zespołu. Jeśli pochodzenie dotychczasowego smaru jest nieznane, najbezpieczniej nie wykonywać przypadkowego dosmarowywania. W przypadku elementów krytycznych dla bezpieczeństwa, w tym układu kierowniczego, obowiązuje dokumentacja producenta części i pojazdu.
23. Metodyka kwalifikacji do nowego zastosowania
Przed zatwierdzeniem PG-75 do seryjnego zastosowania należy opisać parę materiałową, zakres temperatur, ciśnienia kontaktowe, amplitudę ruchu, częstotliwość cykli, warunki środowiska i docelowy czas pracy. Następnie warto przygotować serię porównawczą z produktem referencyjnym. Sama próba obrócenia świeżo nasmarowanego przegubu ręką daje niewiele informacji o trwałości i zachowaniu po okresie postoju.
Badanie powinno obejmować moment inicjacji ruchu, siłę lub moment podczas pracy, zużycie powierzchni, obecność korozji, stan uszczelnienia i możliwe zmiany geometrii. Należy z góry ustalić kryteria akceptacji oraz liczbę cykli odpowiadającą zastosowaniu. W układzie kierowniczym niezbędne pozostają również wymagane przez producenta procedury bezpieczeństwa i badań gotowego zespołu.
24. Pakowanie, magazynowanie i trwałość
Przy przechowywaniu w oryginalnych, nieotwartych pojemnikach i temperaturze do 35°C producent deklaruje okres przydatności wynoszący 60 miesięcy od daty produkcji. Dane odnoszą się do warunków magazynowych, a nie gwarantowanego okresu pracy w dowolnym przegubie pojazdu. Data produkcji i identyfikacja partii powinny pozostać czytelne w magazynie i dokumentacji przyjęcia.
Po otwarciu opakowania trzeba chronić preparat przed wilgocią, pyłem i przypadkowym zanieczyszczeniem innym środkiem. Pędzle, szpatułki i adaptery dozujące powinny być czyste. Nie należy przenosić do opakowania pozostałości z demontowanych części. W sprzedaży mogą występować różne wielkości pojemników, a wariant 400 g wskazany w dotychczasowej karcie sklepowej należy potwierdzić przy zamówieniu.
25. Bezpieczeństwo stosowania i dokumentacja SDS
Przed użyciem PG-75 należy zapoznać się z aktualną kartą charakterystyki SDS, etykietą i zasadami higieny pracy. Tabela właściwości tribologicznych nie zastępuje informacji dotyczących środków ochrony, postępowania przy rozlaniu, zasad magazynowania ani gospodarki odpadami. W miejscu pracy należy stosować procedury odpowiednie do chemikaliów i do czynności wykonywanych przy urządzeniach technicznych.
Smar nie jest środkiem spożywczym ani uniwersalną substancją do smarowania elementów elektrycznych lub hamulcowych. Informacja o możliwym zastosowaniu w mechanizmach urządzeń elektrycznych dotyczy ich części ruchomych, a nie automatycznie styków prądowych. Wszelkie zastosowania szczególne wymagają sprawdzenia stosownych wymagań normatywnych, materiałowych i konstrukcyjnych.
26. Podsumowanie właściwości MOLYKOTE PG-75
MOLYKOTE PG-75 jest specjalistycznym smarem do odpowiednich lekkich kontaktów tworzywo–tworzywo i tworzywo–metal, w tym wybranych przegubów drążków kierowniczych pojazdów. Łączy bazę mineralną i PAO z zagęszczaczem litowym, a jego deklarowany zakres pracy wynosi od −40°C do +130°C. Cenne są dane dotyczące niskich oporów w badaniu POM–stal oraz możliwość pracy w mechanizmach wykonujących powolny lub umiarkowany ruch.
Najważniejsza zasada doboru brzmi: parametry katalogowe potwierdzają właściwości materiału w opisanych testach, a dopiero analiza konstrukcji i badania zastosowania przesądzają o jego przydatności. Dotyczy to szczególnie elementów układu kierowniczego, których sprawność ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo. Przed zamianą smaru lub ingerencją w przegub należy sprawdzić wymagania producenta części i pojazdu.
27. Gdzie kupić i jak dobrać odpowiednie opakowanie?
W zapytaniu o MOLYKOTE PG-75 warto podać pełną nazwę produktu, wymagane opakowanie, ilość oraz przewidywany rodzaj zastosowania. Przy doborze technicznym pomocne są informacje o materiale wkładki, typie elastomeru, temperaturze i warunkach obciążenia. Dzięki temu można ocenić, czy wskazany produkt jest odpowiedni do danej konstrukcji i czy potrzebna jest dodatkowa dokumentacja techniczna lub próbka do kwalifikacji.
Jeśli zamówienie dotyczy wariantu 400 g, należy potwierdzić bieżącą dostępność i sposób konfekcjonowania u sprzedawcy. Parametry techniczne opisane w niniejszym materiale dotyczą produktu MOLYKOTE PG-75, a nie gwarantują określonej wielkości opakowania w każdej lokalizacji sprzedaży. Portal e-lozyska.com pełni funkcję opisowo-techniczną, natomiast sprzedaż prowadzą sklepy firmowe ABS Serwis.
Te produkty można kupić w naszym sklepie przy ul. Kościelnej 5/L5, telefon: 601 444 162, lub internetowo w sklepie firmowym ABS Smary: https://abscmt.pl/, albo zamówić pod adresem e-mail: lozyska@elub.pl.